“Ben” Merkezli İnsanlar

narsizm

Egoistlik denildiğinde akla ilk gelen şüphesiz “narsisizm” olacaktır. Peki nedir bu narsisizm? 

Narsisizm (özseverlik) vikipedi’de ki anlamında şöyle deniliyor; 

Narsisizm  veya  özseverlik, kişinin kendisine tapması, kabaca tabirle kişinin kendisine  aşık  olması olarak tanımlanan bir  terimdir. 

Narsisizm’in kelime anlamında da anlatıldığı gibi kişinin kendine tapması ve aşırı şekilde güvenmesi gibi çeşitli “ben”lik özellikleri vardır. Bu “ben”lik kişilik bozukluğu boyutuna geldiğinde ise kişinin etrafına bakışı ve davranışı tamamen değişkenlik gösterecektir. Çevresiyle arasındaki uyum bozulacak,  kendisi sıkıntı yaşamayacak fakat etrafındakilere sıkıntıları yaşatacaktır. 

Peki bu “ben” merkezciliğin boyutu nedir? 

Bu kişiler kendilerinin çok önemli bir şahsiyet olduklarına ve herkesin karşısında el pençe divan durmasını isterler,  bu istedikleri olmazsa çok sert olurlar, kaşlarını çatarlar ve etrafa karanlık gözler ile bakarlar. 

Bu kişiler empati yapamazlar, böyle bir yetenekleri yoktur. Empati yapamadıkları içinde başkalarının duygularını anlayamaz, kendi keyiflerini sürmeye devam ederler. Kendilerini herkesten önde görürler, başkalarının ne yaptığına bakmazlar çünkü kendileri her konuda bir numaradırlar. 

Her zaman göz önünde olmayı, her olayda sivrilmeyi planlarlar. Başkalarına yardım etmezler. Herhangi bir uyarıda ise kesinlikle engellenemez ve vurdumduymaz olurlar. 

Albert Einstein‘ın şu sözüne kesinlikle katıldığımı da bildirmek istiyorum ; 

”Ne kadar çok bilgi o kadar düşük  ego, ne kadar az bilgi o kadar yüksek ego…” 

Peki bu “ben” merkezcilik doğuştan gelen bir hastalık mıdır? 

Bu konu bilimsel araştırmaların tam olarak neresinde bilmiyorum fakat, bu tarz insanların toplumda çoğaldıkları ve herkese zarar verdikleri kesindir. 

Tabi ki insan umudunu, özgüvenini, yaşama sevincini kaybetmemek ve çevresindeki şahıs ve var olan güzellikleri sevmesi, daha da mutlu bir yaşam sürdürebilmesi için sevme işine öncellikle kendinden başlamalıdırlar. Kendini sevmeli, kendine değer vermeli, yaşamını anlamlandırmaya çalışmalıdır. Fakat her şeyin dozunda ilerleyerek, aşırıya kaçmadan! 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: